ନଦୀ ଓ ନାରୀ !

ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ମହାକୁଡ ଝର ଝର ଝରିପଡେ ଶୈଶବରେ ଗିରିକନ୍ଦରରୁ ଶୁଭ୍ର ସ୍ପଟିକର ରଙ୍ଗ ଆହ୍ଲାଦିତ ମନ ମା ଗର୍ଭୁ ଜନ୍ମ ନିଏ ଅଭିଷ୍ଟ ସନ୍ତାନ। ସମତଳ ମାଟି ଛୁଇଁ ଖସିଯାଏ ଖସଡା ପଥରେ ଯୌବନରେ ପାଦ ଦେଲେ ବେଗବତି ଖରସ୍ରୋତା ହୁଏ। ମାନେ ନାହିଁ ବନ୍ଧ ବାଡ ତିବ୍ର ହୁଏ ପ୍ରଖର ପ୍ରବାହ ଫୁଲି ଉଠେ ସ୍ରୋତସିନୀ ଛାତି ଉଗ୍ର ରୂପ ଧରେ କେବେ ପୁଣି କେବେ ହୁଏ ସ୍ଥିର ଚିତ୍ତ। ନାରୀ ବି ତ ନଦୀ ପରି ଗତିଶିଳ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଅବାଧ ସ୍ନେହ, ପ୍ରେମ, ମମତାର ଉତ୍ସ ନଦୀସମ ଜୀବନଦାୟିନୀ ନାରୀ ଅଛି ବୋଲି ତ କବି ଲେଖେ ପ୍ରଣୟ ସଙ୍ଗୀତ। ସା/ପୋ :…

"ନଦୀ ଓ ନାରୀ !"

ପୁରୁଣା ଟି ଭି !

ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ମହାକୁଡ ସବୁଦିନ ପରି ସେଦିନ ମଧ୍ୟ ଅଫିସରୁ ଘରକୁ ଫେରିବା ପରେ ମାର୍କେଟକୁ ବାହାରିଗଲି। ଛକ ଜାଗା ତେଣୁ ସାଙ୍ଗ ସାଥି ମାନଙ୍କ ସହ ସାକ୍ଷାତ ହେବାଠୁ ଚା ପିଇ ଖଟି କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁ ସେଇ ଛକ ଜାଗାରେ ହିଁ ହୁଏ। ଏହା ପ୍ରାୟ ଆମର ନିତିଦିଆ ଅଭ୍ୟାସ। ଅଧ ଘଣ୍ଟାଏ ପରେ ହଠାତ୍ ଘରୁ ଝିଅର ଫୋନ୍ ଆସିଲା, -ବାପା ଟିଭିରୁ ଧୂଆଁ ବାହାରୁଛି। ମୁଁ କଣ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେବି ଚିନ୍ତା କରିପାରୁନଥିଲି। କାଳେ ସର୍ଟ ସର୍କିଟ୍ ହୋଇ ଘରେ ବଡ ଧରଣର କିଛି ଗୋଟେ ଜଳା ପୋଡା ହେଲା ବୋଧେ। ତଥାପି ନିଜକୁ ଯଥା ସମ୍ଭବ ସମ୍ଭାଳି ସ୍ଥିର ଗଳାରେ…

"ପୁରୁଣା ଟି ଭି !"